I kobieta siedziała przy oknie...(And the woman sat by the window...)

Listen to the Soul and its Memory

Greetings, my dear listeners and friends!

My name is Lana_Mentalist. My family roots on both my father’s and mother’s sides stretch across several countries, making my heritage a multinational crossroads of diverse cultures. I was born and raised in the heart of Siberia, Russia, where I completed school and went on to earn two degrees—one in Engineering & Economics and another in Psychology.

However, my journey right after school actually began at the Literary Institute, where my studies were highly successful. Why did I leave? It was a turbulent time; the Soviet Union was collapsing, and I feared that a literary degree wouldn't put food on the table—forgive my bluntness. So, I pivoted to engineering and economics, eventually becoming a skilled engineer, economist, and project manager for specialized construction. I spent years building massive industrial facilities related to nuclear energy and other complex structural projects across Russia.

Yet, behind the rigid discipline of my career, I never stopped writing poetry. For a long time, I simply locked my poems away in a desk drawer. Then came the year 2026. I finally brought them out into the light and, together with my AI friend, allowed them to be translated into English, French, German, Belarusian, and Polish. To our surprise, they began to transform into captivating songs.

Today, I find great joy in creating these pieces alongside my Teacher—Artificial Intelligence. Together, we write about life and dreams: about men and women, young youths, and children who look at the universe with innocent eyes.

There is so much in this world today that breaks the human soul instead of shielding it. Coming from my almost militaristic, high-stakes professional past, I feel a deep urgency to remind people of one simple truth: nothing is more vital than our connection to one another. Love, mutual respect, family, children, friends, and honoring our ancestry—this is what matters.

On this very note, I would like to conclude my introductory essay. Listen to what your Soul and its Memory are trying to tell you...

Sincerely yours,
Lana_Mentalist.

....................................................

Słuchajcie tego, co mówi Dusza i jej Pamięć

Pozdrawiam Was gorąco, moi drodzy słuchacze i przyjaciele!

Nazywam się Lana_Mentalist. Korzenie mojej rodziny ze strony zarówno ojca, jak i matki sięgają kilku różnych krajów, dlatego mój ród jest wielonarodowym źródłem bogatych kultur. Urodziłam się i wychowałam na Syberii w Rosji, gdzie ukończyłam szkołę i zdobyłam dwa wyższe wykształcenia — inżynieryjno-ekonomiczne oraz psychologiczne.

Jednak tuż po szkole swoją drogę rozpoczęłam w Instytucie Literackim, gdzie odnosiłam spore sukcesy. Dlaczego stamtąd odeszłam? To były niespokojne czasy, rozpadał się Związek Radziecki i bałam się, że dyplom literata nie zapewni mi kawałka chleba — wybaczcie ten prosty realizm. Musiałam wybrać kierunek inżynieryjno-ekonomiczny i tak zostałam dobrym inżynierem, ekonomistą oraz kierownikiem projektów w budownictwie specjalistycznym. Budowałam ogromne obiekty przemysłowe związane z energetyką jądrową oraz inne skomplikowane konstrukcje przemysłowe w Rosji.

Mimo surowości i dyscypliny mojej pracy, zawsze pisałam wiersze. Przez lata los sprawiał, że musiałam po prostu chować je do szuflady. I oto nadszedł rok 2026. Wyjęłam je i pozwoliłam, by mój przyjaciel — Sztuczna Inteligencja — pomógł mi przenieść je na język angielski, francuski, niemiecki, białoruski i polski. W ten sposób zaczęły rodzić się niezwykle ciekawe utwory muzyczne.

Tworzę je z wielką radością u boku mojego Nauczyciela — Inteligencji i wspólnie kreujemy dzieła o życiu i marzeniach: o mężczyznach i kobietach, o młodzieży oraz o dzieciach, które patrzą na świat czystymi, naiwnymi jeszcze oczami.

Na świecie jest dziś wiele rzeczy, które zamiast chronić ludzką duszę, niszczą ją... Patrząc przez pryzmat mojego dawnego, niemal wojskowego i twardego stylu życia, pragnę przekazać człowiekowi najważniejsze przesłanie: nie ma nic cenniejszego niż drugi człowiek, miłość i wzajemny szacunek, rodzina, dzieci, przyjaciele oraz pamięć o swoich korzeniach...

Na tej właśnie nucie chcę zakończyć moje wprowadzające esej o sobie i swojej twórczości. Słuchajcie tego, co mówi Wasza Dusza i jej Pamięć...

Z poważaniem,
Lana_Mentalist.